Retoryka jak narzędzie badania naszych myśli: czym jest téchne rhetoriké?

Jakub Z. Lichański

doi:10.18778/8142-285-7

Rhetoric as a Tool for Studying Our Thoughts: What is Téchne Rhetoriké?

Jakub Z. Lichański

Uniwersytet Warszawski, Instytut Polonistyki Stosowanej, Zakład Retoryki i Mediów

Publication:

Following Rhetoric, Stylistics and Journalism. A Volume Dedicated to Professor Barbara Bogołębska

Pages: 45-60

DOI: https://doi.org/10.18778/8142-285-7.05

Keywords: radio broadcast, radio reportage, occasional journalism, stylistics, journalism, rhetoric, propaganda

Published: 11 September 2019

Categories: Polish philology, Open Access

Downloads

PDF

Rhetoric is not only a methodology of the humanities; it is the most important science given to us by ancient philosophers. It defines the methods of argumentation from the uncertain, the theory of texts, but more importantly – it is a tool for organizing our thoughts and preparing works which aim for persuasion – getting the knowledge, not the opinion (Kant). However, as we know, the language we use is extremely unreliable. Plato and Aristotle warned us against that. At the same time, they built the foundations of téchne rhetoriké, which systemic shape we owe to Quintilianus. Rhetoric, as both – ancient and modern scholars have claimed, is not a grammar dictionary; it is rather an analogue of logic (Volkmann). As Wilhelm Windelband says: “thanks to grammar and rhetoric we have learned the correct rules of thinking”. The author draws not only from the tradition of research on rhetoric, but also from language theory – mainly referring to the tradition of the Viennese Circle (Der Wiener Kreis). As far as the achievements of contemporary linguistics and contem¬porary research on the philosophical foundations of language research are taken into account – the perspective set by both Immanuel Kant and researchers from the Der Wiener Kreis circle is dominant here. The purpose of this study is not only to remind Windelbad’s thesis, but also to prove it wholistically.

Jakub Z. Lichański, Uniwersytet Warszawski, Instytut Polonistyki Stosowanej, Zakład Retoryki i Mediów

Jakub Zdzisław Lichański – prof. dr hab., specjalista w zakresie nauk filologicznych (filologia polska, historia literatury, literatura i kultura popularna, historia, teoria i praktyka retoryki). Najważniejsze publikacje: Retoryka od średniowiecza do baroku. Teoria i praktyka (1992), Łukasz Górnicki – Sarmacki Castiglione (1998), Retoryka od renesansu do współczesności – tradycja i innowacja (2000), Opowiadania J.R.R. Tolkiena o krawędzi epok i czasów (2003), Retoryka. Historia – teoria – praktyka (2007), „Niobe” K.I. Gałczyńskiego (2015), Filologia – Filozofia – Retoryka. O narzędziach badań (nie tylko) literatury popularnej (2017), Niepopularnie o popularnej. O narzędziach badań literatury (2018). Redaktor opracowań: Od Oświecenia ku Romantyzmowi. Kultura polska ok. 1800 (1996), J.R.R. Tolkien: recepcja polska (1996), Retoryka i badania literackie (1998), Retoryka i krytyka retoryczna: kompendium retoryczne (2012). Autor wielu artykułów opublikowanych m.in. na łamach „Literatura i Kultura Popularna”, a także w tomach zbiorowych z serii Fantastyczność i cudowność (Zielona Góra, Poznań) oraz POPKultura – POPLiteratura (Uniwersytet Wrocławski). Należy do grona autorów Historisches Wörterbuch der Rhetorik. Członek Polskiego Towarzystwa Filologicznego, Towarzystwa Przyjaciół Historii, International Society for the History of Rhetoric, redaktor naczelny „Forum Artis Rhetoricae”. Zob. też hasło w Wikipedii (Jakub Z. Lichański).

License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

How to Cite

Lichański, Jakub Z. 2019. “Rhetoric As a Tool for Studying Our Thoughts: What Is Téchne Rhetoriké?”. In Following Rhetoric, Stylistics and Journalism. A Volume Dedicated to Professor Barbara Bogołębska, edited by Monika Worsowicz and Bogumiła Fiołek-Lubczyńska, 45-60. Poland: Lodz University Press. https://doi.org/10.18778/8142-285-7.05.