Poziom samooceny determinantem lęku przedstartowego osób trenujących taniec nowoczesny

W literaturze przedmiotu można odnaleźć informacje na temat znaczenia samooceny i lęku przedstartowego w działalności sportowej. Okazuje się, że określony poziom samooceny może ułatwiać zawodnikowi radzenie sobie ze stresem w sytuacjach rywalizacji, podwyższać jego skuteczność, a także rzutować na poziom lęku przedstartowego. Celem pracy było uchwycenie zależności pomiędzy poziomem lęku przedstartowego i samooceny u tancerek Prima Akademia Tańca w Rzeszowie. Badaniem objęto 61 osób w wieku 11–20 lat, trenujących taniec nowoczesny w Prima Akademii Tańca w Rzeszowie. Staż treningowy uczestniczek mieścił się w przedziale od 0,5 do 13 lat. Analizie poddano zarówno zawodniczki biorące udział w rywalizacji sportowej, jak i te, które nie uczestniczyły w zawodach. Do pomiaru zastosowano Skalę Samooceny Rosenberga (SES) oraz Skalę Lęku Przedstartowego SCAT Martensa. Dane poddano analizie statystycznej z wykorzystaniem współczynnika korelacji Spearmana. Większość tancerek wykazywała przeciętny poziom samooceny (67%) oraz przeciętny poziom lęku przedstartowego (57%). Stwierdzono istotną statystycznie ujemną korelację pomiędzy poziomem samooceny a lękiem przedstartowym (ρ = -0,293; p = 0,022). Oznacza to, że wyższa samoocena wiąże się z niższym poziomem lęku. Analiza wyników badań wskazuje, że poziom samooceny ma istotne znaczenie dla intensywności odczuwanego lęku przedstartowego. W praktyce trenerskiej wskazane jest podejmowanie działań mających na celu wzmacnianie poczucia własnej wartości u tancerek, szczególnie u tych z niższą samooceną. Rekomenduje się również wdrażanie treningu mentalnego jako istotnego narzędzia w procesie przygotowania przedstartowego. Wspomniane działania mogą przyczynić się do wzrostu poziomu samooceny, co w konsekwencji może obniżyć poziom lęku i poprawić efektywność startową.