Wymyślone obywatelstwo w rywalizacji olimpijskiej: upolitycznienie igrzysk olimpijskich – dzielić zamiast łączyć, gdy nadużywa się paradyplomacji

Olympian Spirit to idealny cel, który ma na celu zjednoczenie wybitnych sportowców w wielu dyscyplinach sportowych w obiektywnej rywalizacji. Historyczne zasady były surowe, niektóre narody omijały przyjęte przepisy. Następnie, ostatnio, wiele standardów zostało złagodzonych do tego stopnia, że wydają się one nie istnieć lub są obowiązkowe bardziej dla niektórych niż dla innych: zarówno narodów, jak i sportowców. To paradyplomacja poszła w złym kierunku. Przykładów jest mnóstwo: zastępcza zmiana obywatelstwa, reprezentowanie krajów bez obywatelstwa, pozytywny wynik testu na obecność substancji przemycanych, a następnie dopuszczenie do zawodów, odmowa miejsca w zawodach, ponieważ marka na snowboardzie nie jest marką „sponsora” olimpijskiego, a lista trwa. Trening olimpijski jest wyczerpujący. Dopuszczenie niewykwalifikowanego sportowca do rywalizacji pozbawia wykwalifikowanego sportowca szansy, która może zmienić jego życie. To samo dotyczy fikcyjnej dyskwalifikacji, pozbawiania medali lub redukcji medali pod pretekstem technicznym, najazdów w niektórych krajach na sportowców urodzonych i trenowanych w innych krajach. Normy muszą być jednolite, obowiązujące wszystkich zawodników, skrupulatnie egzekwowane przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOl). Alternatywnie, dobrze myślące kraje rozważą wycofanie się z igrzysk olimpijskich. Czy celem olimpijskim jest tylko zarabianie pieniędzy, generowanie kontraktów medialnych, dogadzanie sponsorom? Jakie sankcje są odpowiednie? Jeśli sportowiec zdobędzie medal pod „fałszywą flagą”, czy ta nagroda powinna zostać przeniesiona do jego/jego prawdziwego kraju? Kiedy sportowiec naruszy materialny przepis, czy zespół sportowców reprezentujący kraj tego sportowca powinien zostać ukarany? Jeśli uczciwość ma dominować, co jest sprawiedliwe?