O tożsamości sztuki sportu

Z tradycji Igrzysk w Olimpii, jak również nowożytnego ruchu olimpijskiego, nie sposób odnieść się do walorów i dziedzictwa Grecji jako katalogu wartości formujących współcześnie sport. Biorąc to pod uwagę celem podjętych rozważań jest próba odpowiedzi na pytania: Kiedy i dlaczego nastąpił proces zbliżenia sportu do sztuki? Co decyduje o tożsamości poszczególnej dziedziny sportu jako fenomenu przynależności do tej samej sfery bytu i tego samego pola doświadczeń ludzkich? Kto jest artystą wpisanym w krąg światła sztuki? Odpowiedzi na te pytania podejmowane będą przez pryzmat koncepcji jedności cnót ludzkich, a także poprzez odwoływanie się do tradycji Olimpii z perspektywy historycznej, aksjologicznej oraz esencjalnej. Oryginalnie ujęta cielesność jest tworzywem sztuki sportu jako materialnego fundamentu całości swoistej i samodzielnej.