Świat bez Coubertina? Symulacje, hipotezy, projekcje

W refleksji nad olimpizmem nie można pominąć Pierre’a de Coubertina, który zarysował organizacyjny i aksjologiczny horyzont olimpizmu. Z ponad stuletniej perspektywy czasowej możemy stwierdzić, że spośród wielu możliwych scenariuszy rozwoju sportu, zrealizowany został ten z ideą olimpijską w roli głównej. Celem podjętych rozważań jest jednak próba odpowiedzi na pytania: Jaki byłby świat i sport bez Coubertina? Czy przyszły globalny rozmach igrzysk był efektem działań koncepcyjno-organizatorskich Coubertina czy ekspresją potrzeb świata obiektywnego? Odpowiedzi na te pytania podejmowane będą przez pryzmat dwóch koncepcji: indywidualistycznej zakładającej, że motorem napędowym wszelkich procesów może być indywidualna inicjatywa ludzka oraz socjo-deterministycznej, w której podmioty jednostkowe są jedynie pionkami historycznej konieczności. Mając na uwadze odmienne społeczno-kulturowe warunki świata przełomu XIX i XX wieku i czasów współczesnych, do zasług Coubertina należy wdrożenie antycznej idei olimpijskiej w nowożytnych warunkach, wprowadzenie do sportu zasad etycznych dzięki edukacji olimpijskiej, internacjonalizacja lokalnej idei greckich igrzysk oraz organizacyjna forma Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego