Od konwencji reportażu do artystycznej metafory czasu – powieść „Dach” Georgiego Markowa

Zaproponowana w niniejszym artykule analiza powieści „Покривът”(„Dach”) pisarza Georgiego Markowa kładzie akcent na stosunek faktów do fikcji, odnosząc się do struktury tekstu widzianego z perspektywy historycznych wydarzeń komunistycznej Bułgarii.
Dobrze znane „Zaoczne reportaże” tego autora są przekonującym przykładem na nowoczesne powiązanie dziennikarstwa z literaturą artystyczną i potwierdzają oscylację elementów gatunkowych, a także odsyłają do prawdy o totalitarnym państwie, która znalazła swój wyraz w wykreowanych w powieści postaciach.
Analiza przybliża strategię literacką Markowa, łącząc pozatekstową rzeczywistość z artystyczną antyutopią czasu, oraz ujawnia, jak funkcjonuje konwencja literatury faktu w odniesieniu do dyskursu artystycznego utworu.