Elegie Solona. Przykład najdawniejszej publicystyki politycznej

Najstarsze greckie świadectwa literackie nie potwierdzają trenodycznego charakteru elegii. W zachowanym dorobku archaicznych poetów znajdują się utwory o tematyce bitewnej, miłosnej, parenetycznej, dydaktycznej, filozoficznej. W tę różnorodność treściową wpisuje się elegia publicystyczna Solona. Jego twórczość poetycka w głównej mierze jest związana z aktywnością w życiu społeczno-politycznym Aten VII/VI wieku p.n.e. Część wprowadzonych przez Solona reform, zmierzających do likwidacji głębokiego kryzysu wewnętrznego ateńskiej polis, nie spotkało się z akceptacją grup społecznych zaangażowanych w konflikt. Twórczość poetycka, w tym także elegijna, tego męża stanu stała się polem publicystycznej dyskusji z przeciwnikami politycznymi, a jego utwory instrumentem propagandy społecznej.