Pies przewodnik w przestrzeni XXI-wiecznych reprezentacji niepełnosprawności. Propozycje lekturowe i ich adaptacja na lekcjach języka polskiego

W artykule podejmuję problem roli psów jako przewodników, towarzyszy i terapeutów w literaturze adresowanej do młodych czytelników. Analiza została oparta na dwóch wybranych utworach: Elcia i Kropka. Tajemnica zaginionych szczeniąt Megan Rix oraz Xirto, pies przewodnik mojej mamy Katarzyny Śpiewak. W obu tekstach czworonożni przyjaciele odgrywają istotną rolę w życiu osób z niepełnosprawnościami, stając się nie tylko wsparciem dla bohaterek w mierzeniu się z ograniczeniami, lecz także źródłem miłości, radości i inspiracji. Artykuł ukazuje, w jaki sposób literatura dziecięca przybliża czytelnikom wpływ zwierząt na życie bohaterów, przekazując podstawowe wartości, takie jak akceptacja, współczucie, szacunek, przyjaźń oraz dojrzewanie. Historie postaci, połączone z głęboką relacją z psem przewodnikiem, przełamują stereotypy dotyczące wykluczenia i niepełnosprawności, ucząc dzieci reagowania na potrzeby innych oraz rozwijając w nich wrażliwość i empatię.