Późnogotyckie kościoły typu wieluńskiego – problem identyfikacji, uwarunkowań genetyczno-osadniczych i współczesnych walorów kulturowych

Rozdział dotyczy problemu identyfikacji, uwarunkowań genetyczno-osadniczych i współczesnych walorów kulturowych późnogotyckich, drewnianych kościołów reprezentujących odmianę wieluńską. Tworzą one homogeniczny, zwarty przestrzennie i specyficzny pod względem fizjonomicznym zbiór obiektów sakralnych o metryce szesnastowiecznej. W wyniku dyskusji i wskazaniu jednoznacznych kryteriów klasyfikacyjnych dokonano identyfikacji 10 zachowanych obiektów sakralnych tego typu. Na podstawie źródeł historycznych oraz literatury przedmiotu przeprowadzono analizę pochodzenia tytułowej grupy kościołów, uwzględniając kwestie administracji kościelnej i stosunków osadniczo-własnościowych. Następnie zbadano lokalizację oraz walory architektoniczne świątyń, biorąc pod uwagę zmienność form konstrukcyjno-dekoracyjnych oraz współczesny stan zachowania. Analizowane obiekty wykazują wybitne walory kulturowe w skali całego kraju, a nawet Europy i z tego względu wymagają szczególnej troski i podjęcia kompleksowych działań w zakresie ochrony prawno-konserwatorskiej.