Ewolucja zasad obszarowej ochrony krajobrazu miejskiego w polskich działaniach planistycznych

W rozdziale przedstawiono najważniejsze etapy powstawania zasad ochrony obszarowej w dokumentach rozwojowych miast. Proces tworzenia podstaw prawnych oraz stosowanych praktyk rozpoczął się w momencie odzyskania niepodległości przez Polskę w 1918 roku, czyli z początkiem okresu międzywojennego charakteryzującego się intensyfikacją dążeń do formalnego usankcjonowania ochrony dziedzictwa narodowego. W okresie powojennym bardzo ważną rolę odegrały opracowania historyczno-urbanistyczne, w których dokumentowano etapy rozwoju jednostek osadniczych i waloryzowano ich wartości kulturowe. Momentem przełomowym w ochronie historycznej struktury miast były lata 60. i 70. XX wieku, kiedy w praktyce urbanistycznej wprowadzono obszarowe strefy ochrony konserwatorskiej oraz zasady tworzenia wytycznych rozwojowych do formalnych dokumentów planistycznych. Podejście obszarowe występuje również we współczesnych kierunkach rozwoju miast i zasadach opracowywania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.