Listy z Warszawy Tytusa Czyżewskiego – przegląd poruszanej problematyki - Geron, Małgorzata (Ars inspiratio: Studia dedykowane Profesor Eleonorze Jedlińskiej, 2024)
Tytus Czyżewski zajmował się nie tylko malarstwem i poezją, ale także krytyką artystyczną, publikując w licznych periodykach. W latach 1932–1937 zamieszczał na łamach czasopisma „Głos Plastyków” comiesięczne felietony pod wspólnym tytułem Listy z Warszawy. Teksty tworzyły osobistą kronikę życia artystycznego Warszawy. Autor komentował w układzie chronologicznym obraz ówczesnej krytyki artystycznej, którą, jego zdaniem, cechował konserwatyzm i brak otwartości na nowe trendy w sztuce docierające do Polski ze znacznym opóźnieniem Ponadto, dzielił się swoimi uwagami m.in. na temat polityki wystawienniczej Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Instytutu Propagandy Sztuki i Muzeum Narodowego w Warszawie. Teksty Czyżewskiego cechuje autentyczność obserwacji i poważne podejście do zasad oceniania, a ich koncepcja oraz tytuł przywodzą na myśl Listy z Paryża ukazujące się w „Zwrotnicy” w latach 1922–1923. Te ostatnie Czyżewski pisał podczas pobytu w stolicy Francji, gdy był korespondentem zagranicznym współpracującym z tym czasopismem.