Badania archeologiczne wartowni nr 5 na Westerplatte, miejsca śmierci obrońców wojskowej składnicy tranzytowej - Dziewanowski, Adam; Garlicki, Przemysław; Jarzęcka-Stąporek, Joanna; Kalka, Piotr (Społeczne skutki wojen, 2024)
Dział Archeologiczny Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku przeprowadził badania archeologiczne reliktów wartowni nr 5 na Westerplatte. Prace prowadzono w ramach VII etapu badań archeologicznych na półwyspie, które rozpoczęto w 2016 r. W obrębie wykopu nr 12 odsłonięto relikty dolnej kondygnacji wartowni, co pozwoliło na ustalenie dokładnej lokalizacji i rozmiarów budynku oraz zrekonstruowanie rozplanowania i funkcji poszczególnych pomieszczeń. W trakcie prowadzonych prac natrafiono na kilkanaście ludzkich kości – szczątków polskich żołnierzy znajdujących się w budynku w momencie jego zniszczenia przez bomby niemieckiej Luftwaffe, 2 września 1939 r. W gruzach wartowni zginęło co najmniej siedmiu polskich obrońców. W trakcie badań budynku odnaleziono 4645 zabytków wydzielonych (o największej wartości naukowej i wystawienniczej), dla których prowadzony był osobny inwentarz polowy zabytków wydzielonych. W obrębie wykopu nr 12 zadokumentowano również pozostałości wzmocnionego ogrodzenia z siatki Ledóchowskiego oraz częściowo zachowany lej po niemieckiej bombie 50 kg z 2 września 1939 r. W zasypisku leja odnaleziono fragment zachodniej ściany górnej kondygnacji wartowni. Pozostałości wartowni nr 5 oraz fundamenty wzmocnionego ogrodzenia z siatki Ledóchowskiego są dziś eksponowane w formie trwałej ruiny w strefie dojścia do nowego cmentarza żołnierzy Wojska Polskiego na Westerplatte, który otwarto 4 listopada 2022 r. Na nowym cmentarzu spoczęło dziesięciu obrońców Wojskowej Składnicy Tranzytowej. Większość z nich zginęła w zbombardowanej wartowni nr 5.