„Profesorska katarynka”. Kultura śmiechu na Uniwersytecie Wileńskim (Śmiech, humor, satyra, 2024)
W trzech pierwszych dekadach XIX w. Wilno tryskało humorem i tętniło życiem, głównie za sprawą powołanego w 1803 r. Cesarskiego Uniwersytetu Wileńskiego. Wspólnota śmiechu obejmowała elity umysłowe Wilna, studentów i elity towarzyskie. Około 1815 r. w Wilnie pojawiła się tzw. szejnekatarynka, lampa magiczna, która wywarła ogromne wrażenie na mieszkańcach miasta. Pamięć o przedstawianych w niej postaciach – profesorach Akademii Wileńskiej – przetrwała w literaturze wspomnieniowej studentów: Edwarda Odyńca, Ottona Śliźnia, Stanisława Morawskiego, Stanisława Małcużyńskiego, Michała Czarnockiego, Hipolita Klimaszewskiego. Humorystyczne wierszyki wytykały wady i słabości ciała profesorskiego. Były też krytyką jakości kształcenia uniwersyteckiego.