„Czytać w kawiarni w Warszawie wśród roztargnienia” – satyra polityczna i humor w gazecie „Nowa Polska” 1831 rok - Karpińska, Małgorzata (Śmiech, humor, satyra, 2024)
Gazeta „Nowa Polska” o podtytule „dziennik polityczny i naukowy” zaczęła wychodzić w Warszawie od 5 stycznia 1831 r. jako organ środowisk radykalnych. Wśród jej współpracowników byli m.in. Kamil i Maurycy Mochnaccy, Ludwik Nabielak czy Adam Gurowski. Gazeta, czytywana w kawiarniach, ale też na ulicach i placach Warszawy, od pierwszego numeru prowadziła ostrą polemikę z wszystkimi pozostałymi środowiskami politycznymi. Nie zawsze jednak podejmowała poważne debaty i odwoływała się do merytorycznych, czy naukowych jak sugerował jej podtytuł argumentów. Zarówno młody wiek większości jej twórców, jak i krąg odbiorców skłaniał redakcję do działań bezkompromisowych, do bezpardonowych krytyk. Bardzo często bronią wycelowaną w adwersarzy był humor. Satyra polityczna, cięte bon moty, a czasem i niewyszukane drwiny miały oddziaływać nie tylko na rozum, ale też na uczucia czytelników. Poszerzały też znacznie krąg czytelników. Artykuł prezentuje główne kierunki satyry, osoby, które stały się szczególnym przedmiotem kpin, postawy i decyzje, które najczęściej wyśmiewano. Tematem analizy jest też rodzaj stosowania humoru dla dyskredytacji przeciwników politycznych.