Harce, czyli solowa walka przed bitwą - Szymczak, Jan (Przed bitwą, 2023)
Harce (węgierski: harcz; włoskie: arciere; rosyjska: стычка) to walki przed bitwą pojedynczych wojowników na oczach obu nieprzyjacielskich wojsk. Niekiedy był to pojedynek pomiędzy wodzami armii lub delegowanymi z niej najlepszymi wojownikami, który miał zadecydować o wyniku bitwy bez jej podjęcia. Pierwsze miejsce na liście rycerzy, rozsławiających sławę oręża polskiego zajmuje książę śląski Bolesław Wysoki, który w trakcie wyprawy włoskiej cesarza Fryderyka Barbarossy pokonał pod Mediolanem w 1162 r. przeciwnika olbrzymiego wzrostu. W XIII-XVI w. w Polsce harce były popularne w bitwach na otwartych polach i podczas oblężeń obiektów ufortyfikowanych. Uczestniczyli w niej zarówno ciężkozbrojni rycerze, jak i lekkozbrojni kawalerzyści. Harc to zwyczaj znany od czasów starożytnych. Był popularny w epoce kawalerii rycerskiej w średniowieczu i utrzymał się w czasach nowożytnych. Na harc wyjeżdżali jeszcze w XVII w. bohaterowie powieści Henryka Sienkiewicza – z Jerzym Michałem Wołodyjowskim na czele!